Najwcześniejsze wzmianki o pobycie Żydów w Sandomierzu pochodzą z 1367 r., kiedy to Żydzi sandomierscy wystąpili do Kazimierza Wielkiego o nadanie im przywileju generalnego. Istnienie synagogi poświadczone jest w dokumencie z 1418. r
Żydzi mieszkali tu od 2 połowy XVI w. Początkowo tworzyli filię gminy w Lesku. Uzyskali przywileje od Augusta II w 1720 r. i Augusta III w 1754 r. Samodzielna gmina wyodrębniła się prawdopodobnie w XVIII w.Na przełomie XIX i XX w
W roku 1884 powstała pierwsza synagoga, później w roku 1925 druga. Gminie miała także własną mykwę (przy ul. Kościelnej). W roku 1921, po zniszczeniu pierwszej, wybudowano drugą łaźnię przy ul. Kątek). W 1822 r
Już w XVII wieku w mieście pojawili się pierwsi Żydzi, jednak przez blisko 200 lat stanowili oni jedynie nieznaczny odsetek mieszkańców. Przełom nastąpił, gdy przeorem sejneńskiego zakonu został zakonnik - Bortkiewicz
W 1673 r. mieszkało tu 21 rodzin żydowskich. Bożnica wzmiankowana jest dopiero w 1760 r. W 1880 r. gmina żydowska liczyła ponad 1000 osób, miała dwie synagogi, cmentarz i szkołę religijną
Pod koniec XVII wieku do miasta sprowadzili się pierwsi Żydzi, podlegając początkowo gminie w Kownie. W połowie XVIII wieku, w mieście powstała niezależna gmina żydowska, która w 1766 skupiała około 250 Żydów
Osada Siemiatycze powstała w początkach XV wieku. W roku 1542 otrzymała prawa miejskie - w dokumencie lokacyjnym wspomniana jest ludność żydowska mieszkająca w Siemiatyczach
Żydzi pojawili się w Sieniawie kilka lat po jej lokacji. Pod koniec XVII w. istniała tu drewniana synagoga. W 1702 r. społeczność żydowska posiadała także dwie szkoły i szpital, a pod koniec XVIII w. także łaźnię rytualną
